Odtworzona gigantyczna #Długa podróż rowerowa po 16-letnim chłopcu

Ostatnio natknąłem się na artykuł o wysokiej czytelności. Zapiszę go, żebyście wiedzieli. To relacja 16-letniego rowerzysty. Szanuję go.
 
E-rower, dla większości ludzi, to tylko prosty środek transportu. Ale dla mnie niesie moją duszę, niesie moją młodość.
   
Na początku jeździłem na rowerze elektrycznym, żeby oszczędzać pieniądze, teraz moja rodzina myśli, że „biorę narkotyki”, bo jestem zbyt zafascynowany jazdą na rowerze elektrycznym. Po czterech latach użytkowania e-rowerów, technologia, doświadczenie i wiedza zmieniły się wraz ze sprzętem. Zmiana sprzętu była świadkiem kłopotów i przeszkód, które pokonałem na drodze rowerowej, a także mojego rozwoju na całej trasie.
   
W 2016 roku dostałem swój pierwszy rower górski, giant atx777. Wtedy byłem zafascynowany jazdą na rowerze elektrycznym i jeździłem na nim na zewnątrz, gdy tylko miałem wolny czas. Zacząłem też oszczędzać pieniądze, aby ulepszyć mój rower elektryczny. To był pierwszy raz, gdy doświadczyłem radości z jazdy na rowerze, nawet jeśli było to wypełnione dziwnymi i głupimi rzeczami.
 
Wtedy byłem jeszcze początkującym rowerzystą i nie wiedziałem, jaki poziom chcę osiągnąć. Jeździłem na rowerze górskim, robiąc to, co robi rower szosowy. Daleko mi było do zrozumienia prawdziwej radości z jazdy górskiej, codziennie jeździłem po ulicach, a w weekendy robiłem długie wycieczki.
 
Patrząc na mojego zmodyfikowanego JAVA hard fork, wiem, że byłem wtedy laikiem. Zgodnie z ogólnym rozwojem fabuły, wkrótce rzucę się w ramiona roweru szosowego.
 
Ale film, który stał się dołem na drodze i tym, co chciałem osiągnąć. Myślę, że ten film jest również powodem, dla którego wielu rowerzystów uprawia kolarstwo górskie. Zgadza się. Film to <Where the Trail Ends>.
 
Oglądanie, jak kolarze pędzą przez pustynię Gobi w Xinjiang, północną Utah, Kafayat w Argentynie i Nepal, wykonując fajne sztuczki. Myślę, że w tym momencie naprawdę zrozumiałem, jak „właściwie” otworzyć elektryczny rower górski i wiedziałem, czego chcę.
   
Ale moje słabe umiejętności to… Od tego momentu zacząłem uczyć się wszystkiego o elektrycznych rowerach górskich, a gdy miałem czas, ćwiczyłem techniki jazdy górskiej z różnych miejsc. Pierwszy raz w górach, choć byłem przygotowany, wciąż trząsłem się trzymając hamulec, trochę się zsuwając. Mimo że byłem tak ostrożny, nie mogłem uniknąć ustalonych wzorców upadków. Na szczęście upadek nie był poważny, a nawet całkiem przyjemny.
   
Odkąd „zrozumiałem”, uzależniłem się od elektrycznych rowerów górskich. Po szkole wracałem do domu, odrabiałem lekcje i wychodziłem ćwiczyć na e-rowerze. W weekendy i święta, jeśli chcieliście mnie znaleźć, musieliście iść w góry, bo prawie zawsze jechałem tam na rowerze elektrycznym.
   
Atx777 stał się trochę kłopotliwy, gdy technologia i intensywność jazdy na rowerze elektrycznym się poprawiły. Ulepszenia sprzętu nastąpiły. Ze względu na budżet i różne inne czynniki, ostatecznie commencal meta ht stał się moim nowym rydwanem, towarzysząc mi w jeździe na rowerze elektrycznym, idąc coraz dalej. A Atx777 nadal odgrywał swoją rolę, stając się moim codziennym narzędziem do chodzenia.
   
Sprzęt zmienił się jakościowo, technologia też musiała nadążyć. Po zmianie praktyka stała się „obowiązkową pracą domową” w wolnym czasie. Dzięki praktyce technika znacznie się poprawiła. Jazda na tylnym kole, tylne koło w miejscu, skoki królika itp. można było wykonywać dowolnie.
   
Radość z jazdy na rowerze, oprócz wyzwań i podziwiania pięknych widoków, to także szczęście bycia z dobrymi braćmi i przyjaciółmi. Wszyscy razem, jeżdżąc na rowerze elektrycznym, rozmawiając i wymieniając się technikami, też jest bardzo przyjemnie.
 
Tutaj chcę również podziękować braciom, którzy towarzyszyli mi przez całą drogę, dziękuję.
   
Wraz z rosnącym czasem gry, hard tail stopniowo nie mógł spełnić moich wymagań co do sprzętu. Zmiana na soft tail była na porządku dziennym. Jednak z powodu braku pieniędzy, ostatecznie zmieniłem tylko na powyższy soft tail. To starożytne urządzenie konstrukcyjne. Towarzyszyło mi przez długi czas, torując drogę do jazdy.
   
Miałem problemy z techniką podczas zmiany na soft tail. Długa praktyka przyniosła tylko skromne postępy. Moi bardziej wykwalifikowani przyjaciele w kręgu sugerowali, żebym zbudował „samochód” jak ulicę, aby ćwiczyć umiejętności. Zdarzyło się też, że byłem bardzo zainteresowany filmem Danny’ego o rowerze wspinaczkowym ulicznym.
 
Więc dostałem mój pierwszy rower wspinaczkowy uliczny. Choć był bardzo powszechny w konfiguracji, pomógł mi przełamać technologiczne wąskie gardło i zrobiłem ogromne postępy w technice.
  ▲ Kiedyś byłem człowiekiem z trzema samochodami
   
Jeżdżąc na rowerach elektrycznych przez ponad dwa lata, nie brałem udziału w żadnych oficjalnych zawodach. Po pierwsze, dlatego, że w Nanjing i okolicy nie było odpowiednich zawodów, a po drugie, trochę się bałem wtedy. Ale zawsze idę naprzód.
 
Pierwszy wyścig War Horse City odbył się w Nanjing, to był mój pierwszy wyścig. Pokonałem strach i podszedłem do zawodów z normalnym sercem. W końcu osiągnąłem dobry wynik, co uważam za postęp dla mnie.
   
Jako „rowerzysta”, nie jeździ się, gdy pada śnieg? Nie ma mowy. To ostatni raz, gdy walczę z tym rydwanem. Ponieważ moja ścieżka gry staje się coraz bardziej nierówna, stopniowo staje się nie do zniesienia. Zmiana jest na porządku dziennym. Ale jak wybrać e-rower, stało się również uciążliwym problemem.
   
Wraz ze wzrostem budżetu rosły również wybory. Rydwany są oślepiające. Każdy ma swoją unikalną technologię, każdy ma swoje atuty. Ale ostatecznie wybrałem giant. Stąd mój aktywny rydwan, giant reign sx.
   
Gdy rowery elektryczne stają się lepsze, pojawiają się kłopoty. Skomplikowane przednie i tylne pęcherze dvo są problemem dla doktryny, a specjalne specyfikacje tylnych pęcherzy utrudniają wymianę sprężyny na większą liczbę funtów. Jednak po ciągłym uczeniu się i próbach, te problemy zostały ostatecznie pomyślnie rozwiązane. Sprężyna została również dopasowana z SLH. Wraz z ciągłym docieraniem reign, moja technika również poprawia się wraz z ulepszeniem rydwanu.
   
Stopniowo trasa Nanjing wydawała się mnie nie zadowalać. Chciałem wyjść, zejść z utartej ścieżki i zobaczyć świat. Ponieważ jestem jeszcze uczniem gimnazjum, a miałem czas, rodziców, budżet i inne powody, nigdy nie mogłem tego osiągnąć. Jednak po nieustannych wysiłkach w końcu spełniłem swoje marzenie, aby pojechać do parku rowerów górskich gdzie indziej na naukę.
   
Kiedy przyjechałem do bp park, pierwszy raz kontaktując się z trasą parku, byłem trochę zdezorientowany. Na szczęście, dzięki wskazówkom starszych, szybko się do niej przystosowałem. Po raz pierwszy nauczyłem się też latającego worka. Ponieważ w Nanjing nie ma worków, nie pytajcie, dlaczego nie naprawiam, dużo mówiąc, chcę tylko płakać.
 
Chociaż w Nanjing nie ma worków, jest tam mnóstwo kamieni. Więc powiedzieć, czego rowerzyści z Nanjing boją się najbardziej, to różne skały. Inni byli zdenerwowani chaosem, ale my cieszyliśmy się jazdą. (Jestem pewien, że każdy, kto kiedykolwiek był w parku rowerów górskich yongfeng BPBP, wie, gdzie to jest na zdjęciu.)
 
Przyjeżdżając do bp, wziąłem też udział w pierwszym prawdziwym wyścigu zjazdowym w mojej karierze. Uczestniczyłem w zawodach zwanych grupą początkujących, które w rzeczywistości są grupą diabłów (pamiętajcie, że grupa początkujących ma średni wynik szybszy niż grupa ogólna… ). W końcu osiągnąłem dobry wynik „grupa diabłów” dziesiąte miejsce.
   
Góry się poprawiają, a także rowery uliczne. Nowe samochody przynoszą również nowe postępy.
 
Artykuł dobiega końca, wciąż mam długą drogę do przebycia, ponieważ mam tylko 16 lat. Mam nadzieję, że będę mógł tak grać wiecznie i nigdy nie zapomnę, dlaczego wybrałem grę na rowerze.